اگه فاصله افتاده
اگه من با خودم سردم
تو کاری با دلم کردی
که فکرشم نمیکردم
چه آسون دل بریدی از
دلی که پای تو گیره
که ار این بدترم باشی
واسه تو نفسش گیره
نمیترسم اگه گاهی دعامون بی اثر میشه
همیشه لحظه ى آخر خدا نزدیکتر میشه
تورو دست خودش دادم که از حالم خبر داره
که حتی از تو چشماشو یه لحظه برنميداره
يادگاری
شه وی 12/7/2010
شه ويكى ناموَ
برای من نوشته
گذشته ها گذشته
تمام قصه هام هوس بود
برای او نوشتم
برای تو هوس بود
ولی برای من نفس بود
كاشكی خبر نداشتی
دیونه نگاتم
یه مشت خاك ناچیز
افتاده ای به زیر پاتم
كاشكی صدای قلبت
نبود صدای قلبم
كاشكی نگفته بودم
تا وقت جون دادان باهاتم
نوشته هرچه بود تموم شد
نوشتم عمر من حروم شد
نوشته رفته ای زیادم
نوشتم شمع رو به بادم
نوشته در دلم هوس مرد
نوشتم دل توی قفس مرد
كاشكی نبسته بودم
زندگیمو به چشمات
كاشكی نخورده بودم
به سادگی فریب حرفات
لعنت به من كه آسون
به یك نگات شكستم
به این دل دیونه
راه گریز و ساده بستم
چیه دلم گرفتی؟ واسه چی داری گریه می کنی؟
چیه دلم شکستی؟ واسه کی داری گریه می کنی؟
چیه دلم غریبی؟ چی دیدی داری گریه می کنی؟
میگی گذاشته رفته اونی که مثل نفس تو بود
میگی دلت و شکسته اونی که همه کس تو بود
میگی دیدی نمونده پای همه حرفایی که زده بود
دل من می دونم داری دیوونه میشی
اما باز بی خیالش
دل من می دونم داری دیوونه میشی
اما باز بی خیالش
دل من می دونم داری ویرونه میشی
اما باز بی خیالش
ای چراغ هر بهانه از تو روشن از تو روشن
ای که حرفای قشنگت منو آشتی داده با من
منو گنجشکای خونه دیدنت عادتمونه
به هوای دیدن تو پر می گیریم از تو لونه
باز میای که مثل هر روز برامون دونه بپاشی
من و گنجشکا میمیریم تو اگه خونه نباشی
همیشه اسم تو بوده اول و آخر حرفام
بس که اسم تو رو خوندم بوی تو داره نفسهام
عطر حرفای قشنگت عطر یک صحرا شقایق
تو همون شرمی که از اون سرخه گونه های عاشق
شعر من رنگ چشاته رنگ پاک بی ریایی
بهترین رنگی که دیدم رنگ زرد کهربایی
منو گنجشکای خونه دیدنت عادتمونه
آری .... باز هم مثل هميشه براي تو مي نويسم ....
تويي كه مرا سرگردان دنياي قشنگ عاشقي كردي ، تويي كه قلم روان قلبم را به دست دلم دادي تا براي اولين بار براي تو بنگارد ، تويی كه ديگرهيچ گاه نمي توانم از كنارت با بي تفاوتي بگذرم و انگاه كه تو اين كار را كردي بايد بگريم ، تويي كه چيزي به من هديه كردي تا غمخوار و همدم تنهايي هايم باشد ، تويي كه عشقي به من شناساندي تا اميد روشنايي فرداهاي تارم باشد ، تويي كه فقط تو را از او مي خواهم و بس . تويي كه هيچ در وصف مهرباني هاي بي پايانت نمي يابم ، تويي كه نمي دانم جواب محبت هايت را چگونه مي توان داد ، و تنها حرف و كلامي كه برايت مي يابم اين است : با تمام وجودم دوستت دارم ...