...
به سراغ من اگر می آیید، پشت هیچستانم !!! پشت هیچستان جایی ست ، پشت هیچستان رگهای هوا ، پر قاصدکهایی ست .... که خبر می آرند از گل و افشره ی دورترین بوته ی خاک .... روی شن ها هم نقش های سم اسبان سواران ظریفی ست ... که صبح ، به سر تپه ی معراج شقایق رفتند ... پشت هیچستان ، چتر خواهش باز است ! آدم اینجا تنهاست ... ور در این تنهایی ، سایه ی نارونی تا ابدیت جاری ست ... به سراغ من اگر می آیید ، نرم و آهسته بیایید ... مبادا که ترک بردارد چینی نازک تنهایی من ... pe6awah@yahoo.com www.xayal.tk
+ نوشته شده در 2010/12/1 ساعت 13:24 توسط خهیاڵ
|